ks. Tadeusz Alojzy Ptak

Żył w latach

(1905-1986)
Urodził się 19 kwietnia 1905 r. w Krośnieńku Niżnym, jako syn Franciszka i Marii Rachwał. Chrzest przyjął 22 kwietnia 1905 r. z rąk ks. Uzarskiego w kościele farnym w Krośnie i tam ukończył szkołę podstawową. W latach 1917-1924 uczęszczał do Małego Seminarium w Dębowcu. Nowicjat rozpoczął 8 września 1924 r. w Dębowcu pod kierunkiem mistrza ks. Augusta Gauthier. Pierwszą profesję zakonną złożył 8 września 1925 r. w Dębowcu na ręce superiora ks. Eliasza Roux, zaś wieczystą 3 października 1928r. w Salmacie. W latach 1925-1931 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, uzyskując stopień doktora filozofii i licencjusza teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 lipca 1930 r. w Rzymie z rąk ks. kardynała Bazylego Pompili, wikariusza Ojca św. Piusa XI. Placówki i urzędy: 1930-1931 pomoc duszpasterska w parafii Poggio w diecezji Nocera Umbra, 1931-1933 profesor Małego Seminarium (1931-1932) i profesor WSD w Dębowcu, 1931-1933 katecheta i wikariusz w parafii św. Bartłomieja w Dębowcu i katecheta w Świerchowej, 1933-1935 wikariusz i katecheta parafii Matki Bożej Królowej Polski we Lwowie, 1935-1937 misjonarz z siedzibą w Dębowcu, 1937-1938 misjonarz z siedzibą w Rzeszowie, 1938-1945 superior, proboszcz i ekonom parafii św. Józefa w Stanisławowie, 1945-1952 superior i proboszcz w Trzciance oraz dziekan pilski, 1952-1967 superior (1952-1964) i proboszcz parafii Matki Bożej Saletyńskiej w Rzeszowie, 1967-1976 superior i dyrektor prowincjalnego referatu rekolekcyjno-misyjnego z siedzibą w Zakopanem, 1972-1974 redaktor „Unitasu”, 1976-1983 misjonarz w Zakopanem, 1983-1986 rezydent w Zwięczycy. Zmarł 16 kwietnia 1986 r. w szpitalu w Rzeszowie. Pochowany 19 kwietnia 1986 r. w saletyńskim grobowcu na cmentarzu w Dębowcu.