Rocznik listów religijnych

Drodzy Czciciele Matki Bożej Płaczącej!

Przeżywając wraz z całym Kościołem okres wielkopostnej zadumy i pokuty, otwieramy nasze serca na dar Bożej miłości, która tak bardzo jest widoczna w Krzyżu Jezusa Chrystusa. Zbawiciel oddał za nas życie. W Jego ranach jest nasze zdrowie – wołamy wraz z prorokiem Izajaszem. W Jego krzyżu jest nasze zwycięstwo, w Jego śmierci jest nasze zbawienie i życie! Adorujemy krzyż na Golgocie, krzyż w naszych kościołach i kaplicach, krzyż na ścianach mieszkań, a także krzyż, jaki przynosi nam na Górę saletyńską Płacząca Matka.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

Najpierw przesyłamy serdeczne pozdrowienia w tym Nowym Roku 2012. Niech Maryja, Królowa Pokoju, uprasza błogosławieństwo u swego Syna na każdy dzień, który z łaski i z woli Bożej dany nam jest przeżywać. Będzie to ważny rok w sanktuaryjnej historii, obchodzimy bowiem setną rocznicę poświęcenia pierwszego obrazu Matki Bożej Saletyńskej i setną rocznicę pierwszego odpustu w Dębowcu ku Jej czci. Na 20 maja br. zostały zaplanowane wspaniałe uroczystości nadania kościołowi sanktuaryjnemu zaszczytnego tytułu Bazyliki Mniejszej. Patrząc z nadzieją i radością w przyszłość, nie zapominamy jednak o tych wielkich łaskach, jakie stały się naszym udziałem w minionym roku. Przede wszystkim był to wielki dar upragnionej i oczekiwanej beatyfikacji Ojca świętego Jana Pawła II.

Drodzy Czciciele Pięknej Pani z La Salette! 

Pierwszy dzień listopada wprowadza nas w radosną i uroczystą liturgię Królestwa Niebieskiego. Poprzez wiarę i modlitwę usiłujemy nie tylko w jakiś sposób podpatrzeć szczęśliwych mieszkańców Nieba, ale też przyłączyć się do nich we wspólnym uwielbianiu Pana Boga, wychwalaniu Jego dobroci i miłości.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

Każdego roku wrzesień przypomina nam objawienie Matki Bożej Płaczącej w La Salette, które miało miejsce w dniu 19 września 1846r. W parafiach saletyńskich i ośrodkach kultu Zapłakanej Matki przez cały ten miesiąc są odprawiane okolicznościowe nabożeństwa i uroczystości odpustowe. W dębowieckim Sanktuarium główny Odpust był początkowo sprawowany w samą rocznicę objawienia, jednak z myślą o czcicielach Pięknej Pani pracujących na roli, w przemyśle, w oświacie, w rozmaitych służbach, przeniesiono celebrację na trzecią niedzielę września. Z czasem uroczystości odpustowe tak rozbudowano, że przyjęły formę czterech uroczystych dni – od czwartku do niedzieli.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

W okresie letnim, wielu turystów i pielgrzymów indywidualnie nawiedza Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu. Kościół jest otwarty od rana do godziny 2100, gdy wspólnota zakonna, parafianie i goście gromadzą się na Apelu Maryjnym i procesji do Kalwarii Saletyńskiej. Niektórzy chcą się tu zatrzymać na dłużej, by pobyć w klimacie ciszy, modlitwy i obecności Matki Najświętszej. Ona pytała pastuszków w La Salette, podczas swego objawienia w 1846 roku: „Czy dobrze się modlicie, moje dzieci?”. Miejsca święte stają się szkołą dobrej modlitwy, w której człowiek nawiązuje serdeczną, osobistą więź z Bogiem, zapraszając do tej wspólnoty miłości Matkę Bożą, aniołów i świętych.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

Miesiąc maj na nowo rozpalił nasze serca miłością ku Najświętszej Matce. We wszystkich świątyniach, kaplicach przydrożnych a nade wszystko w ludzkich duszach rozbrzmiewały słowa Litanii Loretańskiej i licznych pieśni sławiących Maryję. W Dębowcu wiele się działo w tym najpiękniejszym miesiącu. Dziękowaliśmy wszyscy Panu Bogu za wyniesienie na ołtarze błogosławionego Jana Pawła II. Wspominaliśmy Jego obecność w Dębowcu jako kardynała w roku 1972 i późniejsze papieskie pielgrzymki do Ojczyzny. Odbyły się doroczne rekolekcje dla członków i sympatyków Apostolstwa Rodziny Saletyńskiej.

Drodzy Czciciele Zapłakanej Matki!

Wraz z Wielki Postem rozpoczęliśmy w naszych parafiach praktyki pokutne i nabożeństwa pasyjne. Uczestniczymy w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach, aby rozważać, co Pan Jezus dla nas wycierpiał i dziękować Mu z całego serca za Jego miłość, mękę i śmierć. Dołóżmy starań, aby w miarę możliwości uczestniczyć pobożnie w tych praktykach i zachęcać do udziału także dzieci i młodzież. Często są odprawiane specjalne Drogi Krzyżowe dla nich, aby były bardziej zrozumiałe i lepiej przeżyte. Te uświęcone wieloletnią tradycją i obdarzone odpustami nabożeństwa, miłe są Matce Najświętszej. Maryja w La Salette miała na swoich piersiach wizerunek ukrzyżowanego Zbawiciela, a podczas rozmowy z pastuszkami przebyła po górskim zboczu drogę, przypominającą kształtem wydłużoną literę „S”.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

W Imię Boże rozpoczęliśmy Nowy Rok Pański 2011. Cały czas trwamy w klimacie dziękczynienia za wielką łaskę stuletniej obecności Zgromadzenia Księży Misjonarzy Saletynów w Dębowcu. Na mocy dekretu ks. Biskupa Ordynariusza Kazimierza Górnego, każdy, kto pielgrzymuje do Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu w trzecią niedzielę miesiąca, może uzyskać odpust zupełny. Warunkiem jest stan łaski uświęcającej, wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, przyjęcie Komunii św. wyznanie wiary, modlitwa Ojcze nasz i modlitwa w intencjach wyznaczonych przez Ojca św. Ten przywilej trwać będzie w naszym Sanktuarium do wrześniowego Odpustu przypadającego w dniach 15-18.09.2011 roku, który zakończy obchody Roku Jubileuszowego.

Drodzy Czciciele Matki Bożej z La Salette!

Dębowiec otuliła zimowa, śnieżna cisza. Ale do Matki Bożej przez cały rok przybywają pielgrzymi, chociaż nie w takiej ilości jak w miesiące letnie i w czas wrześniowych uroczystości odpustowych. Wielu właśnie podczas spokojnych, zimowych dni odprawia w Dębowcu rekolekcje. Pielgrzymi podziwiają, że Dom Matki jest piękny, czysty, ogrzany i oświetlony, a całe otoczenie uporządkowane, choć jeszcze jest wiele rzeczy do zrobienia. W ciągu stuletniej historii wielokrotnie podejmowano różne remonty i prace na terenie Sanktuarium. Największe były zaraz po wojnie, bo wtedy pilnie należało naprawić zniszczenia.

Drodzy Czciciele Matki Bożej z La Salette!

W trzecim tygodniu września przeżywaliśmy w tutejszym Sanktuarium główne uroczystości odpustowe. Tysiące pielgrzymów włączyło się w dziękczynne Te Deum za sto lat obecności Misjonarzy Saletynów na dębowieckiej ziemi. Czwartkowym nabożeństwom dla chorych przewodniczył ks. biskup Marian Rojek z Przemyśla. W sobotę ks. biskup Edward Białogłowski z Rzeszowa celebrował dwie Msze święte – przed południem dla kandydatów, rodziców i świadków bierzmowania oraz wieczorną uroczystą liturgię wraz z procesją. Na niedzielną sumę przybył metropolita lwowski ks. arcybiskup Mieczysław Mokrzycki. Jego poprzednik, już wyniesiony do chwały ołtarzy, przed stu laty dał pozwolenie na osiedlenie się saletynów w Polsce.

Drodzy Czciciele Matki Bożej Saletyńskiej!

W tegorocznych listach wysyłanych z Dębowca do naszych drogich Darczyńców i Czcicieli Pięknej Pani z La Salette, przybliżamy historię 100-letniej obecności Misjonarzy Saletynów na dębowieckiej ziemi. Opisywaliśmy już ich osiedlenie się na tych terenach i zbudowanie klasztoru. Równocześnie z budową dużego, dwupiętrowego domu zakonnego, trwała budowa kaplicy, która wraz z klasztorem tworzyła jednolitą bryłę architektoniczną. Jako budulca użyto cegły. Kaplica miała formę prostokąta o długości 12,45 m i szerokości prawie 7 metrów. Chociaż Dębowiec posiadał kościół parafialny, księża saletyni pragnęli od samego początku udostępniać wiernym kaplicę w swoim domu zakonnym i dlatego zaprojektowali dwa wejścia: jedno przez furtę i korytarz klasztorny, a drugie bezpośrednio z zewnątrz.

Drodzy Czciciele Matki Bożej z La Salette!

Przed stu laty Matka Najświętsza zaprosiła na dębowiecką ziemię swoich synów – Księży Misjonarzy Saletynów. Brano, co prawda, pod uwagę także inne miejscowości, ale najbardziej korzystną dla władz Zgromadzenia okazała się możliwość nabycia gruntu wraz z zabudowaniami w Dębowcu. Była to wystawiona na sprzedaż tak zwana resztówka po byłym ministrze austriackim – hr. Florianie Ziemiałkowskim. Ks. generał Józef Perrin chciał zobaczyć posiadłość, przed podjęciem decyzji o jej kupnie. Przybył do Dębowca wraz z generalnym dyrektorem szkół Zgromadzenia – ks. J. Pinardym. Jako przewodnik towarzyszył im ks. Schalbetter – przełożony pierwszej saletyńskiej placówki w Puźnikach. Była to więc pierwsza pielgrzymka do Dębowca, jakby wytyczenie szlaku, po którym już niebawem miało ruszyć tysiące pątników.

Strony